- ทุกคน สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า - ไม่ๆ เงียบก่อน
ปีนี้เราจะฉลองกันแบบเงียบๆ เหรอ
เปล่า เรากำลังเล่นเกม ที่ฉันได้มาจากที่ทำงานอยู่
ต้องบอกชื่อรัฐทั้งหมดภายในหกนาที
อะไรนะ ง่ายจะตายไป
มันยากกว่าที่คิดเยอะนะ นายจะลืมหนึ่งรัฐเสมอ
แต่บางคนก็ลืมถึง 14 รัฐ
แค่เกมโง่ๆ และฉันไม่ได้แข่งกับใคร
เพราะงั้นไม่ถือว่าฉันแพ้
- อะไรนะ เธอลืม 14 รัฐเหรอ - ไม่มีใครสนรัฐดาโคตาหรอก
- เอาล่ะ หมดเวลา - โอเค
- โอเค ฉันได้ 48 - ไม่เลวนี่ ฟีบส์ล่ะ
ฉันเบื่อการนั่งคิดชื่อรัฐ เลยเขียนพันธุ์ของขึ้นฉ่ายแทน
ฉันคิดออกอันเดียว ขึ้นฉ่ายธรรมดา
โอเค เรเชลได้ 48 และฟีบี้ขึ้นนำ...
ในเรื่องผัก โจอี้ล่ะ
ทักทายผู้ชนะคนใหม่ของเกม บอกชื่อรัฐโง่ๆ ของแชนด์เลอร์ได้เลย
- โอ้โฮ นายได้กี่ชื่อล่ะ - ห้าสิบหก
นิวอิงแลนด์จะไม่ใช่รัฐได้ไง
พวกเขามีทีมกีฬาของตัวเองนะ
เซาท์ออริกอน มีทีมกีฬาของตัวเองไหมล่ะ
เห็นไหมล่ะ
ทำไมเรามีจานเกินมาชุดหนึ่งล่ะ
เพราะเธอเชิญผู้ช่วยเธอมาไง
ใช่ โทษที แต่แท็กไม่มาแล้ว
แฟนเขาแวะมาที่นี่พอดี เขาเลยไปฉลองกับแฟนแทน
แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ
ฉันทำฟักทองยัดไส้มันเทศ เผื่อเขาไปแล้วด้วย
ฉันก็กะจะบอกนะ แต่ก็คิดว่า
อาหารเธออร่อยแล้วก็เลิศขนาดนี้
มีฟักทองยัดไส้กี่ชิ้นก็ไม่พอหรอก
คิดว่าฉันคงไม่ดีใจที่ถูกชมสินะ เพราะมันดูเสแสร้งมาก
แต่ฉันก็ดีใจนะ
ขึ้นฉ่ายธรรมดา
เขียนไปแล้วนี่
เสร็จแล้ว
แถมมีเวลาเหลือด้วย
อาจจะเป็นสถิติโลกใหม่ก็ได้นะ
ฉันไม่อยากจะสอนหรอกนะ แต่มันน่าอายจริงๆ
ที่กลุ่มผู้ใหญ่มีการศึกษา และโจอี้
บอกชื่อรัฐทั้งหมดไม่ได้
พวกนายไม่เคยเห็นแผนที่ หรือก้อนกลมๆ ที่เรียกว่าลูกโลกเหรอ
มาเจลลัน นายได้ 46 รัฐ
- อะไรนะ เป็นไปไม่ได้ - สี่สิบหก
ใครกันแน่ที่มีการศึกษา พ่อคนที่ลืมไปสิบรัฐ
เตาอบฉันเต็มแล้ว ฉันจะไปเปิดเตาของโจอี้
ช่วยดูอย่าให้โจอี้กินอาหารพวกนี้นะ
ฉันตัวคนเดียวนะเธอ
- โอเค รอสส์ หมดเวลาแล้ว - ขออีกหนึ่งนาที
รอสส์ ถ้าตอนนี้นายตอบไม่ได้ ยังไงก็ตอบไม่ได้หรอก
เกมนี้มันดีตรงนี้แหละ มันทำให้นายอยากฆ่าตัวตาย
บ้าไปแล้ว ฉันต้องทำได้สิ
โอเค ฉันขอพนันเลยว่า ฉันต้องได้ครบ 50 รัฐก่อนมื้อเย็น
- โอเค แต่ถ้าไม่ได้ อดกินนะ - ได้เลย
อย่าแอบดูของฉันล่ะ รอสส์
มีหลายรัฐในนั้นที่นายยังไม่ได้ตอบ
พวกนายรู้กันไหม ว่าเตาอบที่ห้องใช้ไม่ได้
แต่ลิ้นชักที่มีใบปลิวร้านอาหาร ยังอยู่ดีใช่ไหม
รอสส์ ฉันจะใช้เตาอบพี่นะ
- แชนด์เลอร์ ช่วยหน่อยสิ - ได้เลย
โจอี้ อย่าให้รอสส์ดูแผนที่อะไร
หรือลูกโลกในห้องนายนะ
ไม่ต้องห่วง แชนด์เลอร์ ไม่ใช่ลูกโลกสหรัฐอเมริกาสักหน่อย
ทุกคน ฉันจะออกไปเดินเล่นนะ
ฟีบี้ ทำไมกระเป๋าเธอขยับได้ล่ะ
- เปล่าซะหน่อย - มันขยับอยู่จริงๆ นะ
- มีอะไรในอยู่นั้น - แค่พวกงานถักร้อยของฉันน่ะ
ใช่ ฉันถักเจ้านี่ด้วย
ฉันถักเก่งมากนะ
อพาร์ตเมนต์ของรอสส์น่าอยู่นะ
ทำไมเราถึงไม่ค่อยได้มา นั่งเล่นที่นี่กัน
ไม่รู้สิ อาจจะเพราะมีกลิ่นแปลกๆ
กลิ่นเหมือนฟักทองเก่าๆ
- นั่นพายที่ฉันอบอยู่น่ะ - ซึ่งหอมน่ากินมาก
อะไรเหรอ
เราปล่อยให้โจอี้อยู่กับอาหาร
นั่นไง ฉันว่าแล้ว เขากำลัง...
กำลังป้อนไส้พายให้หมากิน
บ้านเกลเลอร์-บิง มีอะไรให้ช่วยคะ
ฟีบี้ ทำไมถึงมีหมา อยู่ในอพาร์ตเมนต์เราล่ะ
ขอโทษนะคะ นี่ใครพูด
ฟีบี้ มีหมานั่งอยู่บนโซฟาฉัน
บอกเธอไปว่าฉันแพ้ขนหมา และฉันจะฟ้องเธอแน่
- ที่นี่ไม่มีหมาซะหน่อย - มีสิ
หมาขนปุยสีขาวดำและ...
กำลังนั่งอยู่ข้างเรเชล เลียมือเรเชลอยู่
ตายจริง เธออยู่ที่ไหนเนี่ย
เดี๋ยวฉันจะรีบไป
พวกเขามาถึงแล้วเหรอ ทำไมเร็วขนาดนั้นล่ะ
แท็ก นายมาทำอะไรที่นี่
ผมแวะมาดูว่ายังจะร่วมฉลอง วันขอบคุณพระเจ้ากับคุณได้อยู่ไหม
แน่นอน เข้ามาก่อนสิ
เกิดอะไรขึ้นกับแฟนนายล่ะ
เราเลิกกันแล้วเมื่อเช้านี้
- ฉันเสียใจด้วยนะ - ครับ เธอกลับโอไฮโอไปแล้ว
โอไฮโอ ขอบใจมาก
- หมาอยู่ไหน - หมาอะไร ที่นี่ไม่มีหมาซะหน่อย
ใช่ หมานั่นไปแล้ว
ฟีบี้ เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ
ในนี้ไม่มีหมานะ
ฟีบี้ เราได้ยินเสียงหมาเห่านะ
ไม่ใช่ นั่นเสียงไอฉัน
เธอมาพอดี ฟังนะ ฉันมีหมาอยู่ในห้อง
มันมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
ฉันช่วยดูให้เพื่อนที่ไปต่างเมือง
เดี๋ยวนะ
สวัสดี หนูชื่อคลังเคอส์
หนูขออยู่กับคนใจดีแบบพวกคุณได้ไหม
ฉันก็อยากให้มันอยู่นะ แต่แชนด์เลอร์แพ้ขนหมา
แพ้อย่างรุนแรง โอเคไหม
ถ้าฉันอยู่ใกล้หมานานเกินห้านาที
หลอดลมของฉันจะปิดสนิทเลย
แปลกนะ เพราะว่าหมาตัวนี้ อยู่ที่นี่มาตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว
จริงเหรอ
แชนด์เลอร์ ถ้าหมาอยู่ที่นี่ มานานขนาดนั้นแล้วนายไม่แพ้
ก็แปลว่านายไม่แพ้หมาตัวนี้น่ะสิ
ยังไงมันก็ต้องไปอยู่ดีแหละ
ทำไมล่ะ
- โอเค คือ... - อย่าบอกนะ
- บอกอะไร - ฉันต้องบอก
โอเคนะ มันถึงเวลาแล้ว
โอเค ฉันเกลียดหมา
อะไรนะ
- เสียสติไปแล้วเหรอ - บ้าแล้ว ทำไมล่ะ
บอกแล้ว
พวกมันชอบเรียกร้อง แล้วก็ขี้ตกใจ
เราดูไม่ออกว่ามันกำลังคิดอะไร
และนั่นทำให้ฉันกลัวนิดๆ
ใช่ น่ากลัวมากเลย
มันเพิ่งกินอาหารจากมือฉัน
เดี๋ยวนะ นายไม่ชอบหมาทุกตัวเลยเหรอ แม้แต่ลูกหมาก็ไม่ชอบเหรอ
ในนี้มีลูกหมาด้วยเหรอ
- คุณไม่ชอบลูกหมาเหรอ - นายเพิ่งมาใหม่นะ
แชนด์เลอร์ ฉันบอกนายแล้ว อย่าบอกใครว่านายไม่ชอบหมา
เหมือนกับที่รอสส์ไม่ชอบไอศกรีม
- นายไม่ชอบไอศกรีมเหรอ - มันเย็นเกินไป
คือพวกหมาทำฉันอึดอัดนิดหน่อย
เย็นจนฉันเสียวฟัน
ฉันไม่อยากพูดแบบนี้ ไม่อยากให้พวกนายเกลียดฉัน
แต่ฉันคงอยู่กับหมาตัวนี้ไม่ได้ โอเคนะ
เพราะงั้นถ้าหมาไม่ออกไป ฉันจะไปเอง
ให้ตายเถอะ
ทำไมฉันคิดไม่ออกนะ
ฉันเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัย ฉันได้คะแนนเอสเอที 1,450 นะ
พี่ได้ 1,250 ต่างหาก
ให้ตายสิ ลืมไปว่าเธออยู่นี่
เอาล่ะ เราจะพาคลังเคอส์ ไปที่ห้องรอสส์
เดี๋ยวกลับมานะ
เดี๋ยวนะ ก่อนพวกเธอไป ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ได้สิ
เวลาที่ผู้ชายเลิกกับแฟน
เราควรรอนานแค่ไหนก่อนที่จะรุก
- ฉันว่าหนึ่งเดือนนะ - เหรอ ฉันว่าสักสามสี่เดือน
ครึ่งชั่วโมง
น่าสนใจดี
ถ้าเป็นผู้ช่วยเธอ ฉันว่านานแค่ไหนก็ไม่พอ
เรช คำถามสำคัญคือเขาชอบเธอไหม
เพราะถ้าเขาไม่ชอบเธอ ทั้งหมดนี่มันก็แค่ประเด็นมอ
ประเด็น "มอ" เหรอ
ใช่ เหมือนความเห็นของวัว
ที่ไม่ได้มีค่าอะไร
มันก็แค่ "มอ"
ฉันอยู่กับเขานานไป หรือว่าที่เขาพูดมามันมีเหตุผล
อย่าไปฟังที่โจอี้พูด
โอเค เธอลองดูเขาสิ
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเศร้า เขาอยู่ห่างครอบครัว
ฉลองวันขอบคุณพระเจ้ากับคนอื่น
สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือ ให้เธอเป็นเพื่อนที่ดี
จริงด้วย โทษทีนะ ขอบใจมาก
- โอเค ฉันจะทำแบบนั้น - ตามใจ ฟังพวกเธอไปเถอะ
ไม่มีใครฟังฉันอยู่แล้ว
เพราะฉันหน้าตาดีขนาดนี้ เลยไม่มีใครสนว่าฉันคิดยังไง
ไง
เป็นยังไงบ้าง
- ก็ไม่แย่นะ - โอเค
- เสียใจด้วยนะเรื่องแฟน - ขอบคุณ
- พวกนายคบกันมานานแล้วเหรอ - คบๆ เลิกๆ ปีหนึ่งได้
ผมนึกว่าเราจะไปกันรอด แต่ตอนนี้ไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว
- เพราะเธอเลิกกับนายแล้ว - ครับ
ใช่
แปลกดีนะ
ผมคิดมาตลอดว่าจะได้เจอใครสักคน
ตกหลุมรัก แล้วก็มีความสุข
เหมือนว่าทุกอย่างจะต้องเกิดขึ้น แต่ก็เริ่มคิดแล้วว่าถ้าไม่ใช่ล่ะ
คุณเคยรู้สึกแบบนั้นไหม
ไม่
ก็เคยนะ
รู้สึกตลอดเวลาเลย น่ากลัวมาก
แต่พอมาคิดดูแล้ว ฉันเชื่อว่ามันต้องไปได้ดี
ทำไมล่ะ
เพราะมันต้องเป็นแบบนั้น
คุณรู้คำตอบทุกอย่างเลยใช่ไหม
ไม่สิ ใช่ ฉันรู้หมดแหละ
- ขอบคุณที่มาคุยกับผมนะ - ไม่งั้นจะมีเจ้านายไว้ทำไมล่ะ
กอดกันหน่อย
เยี่ยม เขาชอบเธอกลับด้วย
บอกแล้วว่าให้รุกไปเลย
อะไรนะ
เสียงถนนดังกลบเสียงฉันบ้างไหม
ไม่เหรอ โอเค ไว้เจอกันนะ
โจอี้พูดว่าอะไรนะ ผมชอบคุณกลับเหรอ
คือแบบว่าเขา...
โจอี้รู้ว่าฉันไม่ค่อยมั่นใจ เรื่องหลังของฉัน
และเมื่อกี้นายกอดฉันตอบ
แปลว่านายไม่รังเกียจหลังฉัน ดีจัง
เดี๋ยวนะ ไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย
ไม่เหรอ
โอเค ความจริงก็คือ
โจอี้พูดแบบนั้นเพราะว่า...
ฉันชอบนาย
ใช่ ฉันยอมรับ
ฉันแอบชอบนาย และฉันรู้ว่ามันบ้า เพราะเราทำงานด้วยกัน
และไม่ควรมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
สิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากทำ คือทำให้นายตกใจ
หรือทำให้นายรู้สึกอึดอัด
เพราะงั้นมันคงจะดีมาก ถ้านายจะช่วยพูดอะไรหน่อย
พระเจ้า พวกนั้นกำลังขโมยรถผม
อะไรนะ
ตรงนั้นไง นั่นรถของผม
- เฮ้ย - นั่นคงใช้เวลาอีกสักพัก
มีเรื่องอะไรที่นายอยากจะ พูดเปิดอกกับฉันอีกไหม
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เดี๋ยวสิ เรายังมีเวลาคุยนะ พวกเขายังเข้าไปในรถไม่ได้เลย
อ้าว เข้าไปแล้วนี่
โอเค ฟีบี้ เราควรกลับได้แล้วล่ะ
ได้โปรดอย่าทิ้งหนูเลย หนูเหงา
หยุดอ้อนได้แล้วน่า
โอเค ไปกันเถอะ
- เราต้องเข้มแข็งนะ - โอเค
ตายแล้ว ได้ยินหรือเปล่า มันพูดว่า "มอนิก้า"
ฉันทิ้งมันไปไม่ได้
ถ้าเธอต้องการ
เราแอบเอาหมากลับห้องได้นะ แชนด์เลอร์ไม่รู้หรอก
ไม่ได้ผลหรอกน่า
หมานั่นอยู่ในห้องฉันมาสามวัน แชนด์เลอร์ก็ยังไม่รู้เลย
- เขาไม่ฉลาดเท่าไร - นี่
ฉันเองก็ไม่รู้นะ
ใช่ แต่เธอก็รู้สึกได้ว่า มีอะไรแปลกๆ ใช่ไหมล่ะ
ก็จริง
แชนด์เลอร์อยู่ไหน
- ฉันอยู่นี่ - ล้างมือด้วยสิ
เธอรู้ได้ไงน่ะ
อ้าว เอามันกลับมาทำไมล่ะ
ใจเย็นน่า รอสส์ มันไม่ได้ทำมาจากไอศกรีม
ดูสิ ฟีบี้ ฉันวางแผนผังรัฐ ตามหลักภูมิศาสตร์เชียวนะ
ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาสนใจเรื่องนี้
เพราะเราต้องกันไม่ให้ แชนด์เลอร์เข้าใกล้ห้องนอนฉัน
ก็จริง แต่ว่าฉัน...
เราไม่มีเวลาสนใจเรื่องนี้จริงๆ นะ
- แล้วมอนิก้าล่ะ - อยู่ห้องฟีบี้ แต่นายเข้าไปไม่ได้
ทำไมล่ะ
มอนิก้าร้องไห้อยู่
เธอเสียใจเรื่องคลังเคอส์มาก
- งั้นฉันก็ควรเข้าไปสิ - ไม่ๆ
ไม่เลย ตอนนี้เธอไม่อยากเจอนาย
- ทำไมล่ะ - เพราะนายไล่หมาไป
- ไร้สาระน่า - อย่างนั้นเหรอ
ฟังนะ ตอนเราเด็กๆ ฉันกับมอนิก้ามีหมาชื่อโรเวอร์
อยู่มาวันหนึ่งพ่อฉันก็บอกว่า เขาไม่ชอบหมาแล้ว
มอนิก้ากับเพื่อนเธอ ฟิลลิส
ก็เอาหมาไป และนั่นเป็นครั้งสุดท้าย
ที่เราได้เห็นมันอีก เข้าใจไหม
เรื่องนี้เหมือนกับเรื่องในตอนนั้น
ต่างกันแค่รายละเอียดนิดหน่อย
โอเค ฉันใส่กางเกงยางยืดมาแล้ว
เอาอาหารออกมาได้เลย
มีอะไรกันเหรอ
มอนิก้าเสียใจมาก ที่ฉันไล่คลังเคอส์ไป
นายก็ไปเอาหมากลับมาสิ จะได้เป็นฮีโร่ด้วย
ฉันเป็นฮีโร่ได้ ฉันทำได้
ฉันอาจจะ...
ถ้าเกิดมันจู่โจมฉันล่ะ
แชนด์เลอร์ มันก็เหมือนหนูเจอร์บิลยักษ์
แล้วนั่นไม่น่ากลัวเหรอ
รอสส์ มีอะไรให้ช่วยไหม
จากนายน่ะเหรอ
ช่วยฉันทีเถอะ
อย่างแรกนะ ยูทาห์เหรอ
นายมั่วชื่อขึ้นมาไม่ได้นะพวก
ฉันเกลียดอเมริกา
จบเกมนี้เมื่อไหร่ สาบานเลยว่าฉันย้ายประเทศแน่
ไง
- แท็กยังคุยอยู่กับตำรวจเหรอ - ใช่
บ้าจริง ทำไมฉันถึงต้องพล่ามด้วยนะ
"ฉันแอบชอบนาย ฉันชอบนาย"
ฉันทำเขากลัวไปแล้วแน่ๆ
ถ้าพูดด้วยเสียงแบบนั้น เขาก็คงกลัวแหละ
- แชนด์เลอร์อยู่หรือเปล่า - ไม่อยู่ เขาไปเดินเล่น
โอเค ห้ามบอกเขานะ แต่ดูสิว่าใครกลับมาแล้ว
ไง
ไม่นะ ไม่ๆ
เขาไปที่ห้องรอสส์ เพื่อเอาหมากลับมาที่นี่
ไม่นะ หมาไม่ได้อยู่ที่นั่น
อ๋อเหรอ
ไง ที่รัก
ได้โปรดๆ อย่าโกรธฉันนะ
- อะไรนะ ทำไมเราต้องโกรธล่ะ - เดี๋ยวก่อนนะ
เราอาจจะโกรธ หรือไม่โกรธก็ได้
โอเค ฉันไปที่ห้องของรอสส์ เพื่อเอาคลังเคอส์กลับมาให้เธอ
แต่ฉันเปิดประตูทิ้งไว้ มันคงจะเดินออกนอกห้องไป
ฉันหาดูทุกซอกทุกมุมแล้ว
ทั่วอพาร์ตเมนต์เลย รวมถึงดาดฟ้าด้วย
ฉันจะบอกให้นะ รอสส์ เพื่อนบ้านนายคนหนึ่งปลูกกัญชา
ฉันหามันไม่เจอ
และฉันเสียใจมากจริงๆ
แต่ฉันรู้นะว่าเราจะไป ผ่อนคลายความทุกข์ได้ที่ไหน
เรามีข่าวดีจะบอก ดูสิว่าใครกลับมาแล้ว
คลังเคอส์ พระเจ้าช่วย
ใช่แล้ว มันวิ่งกลับมาเองน่ะ
ปาฏิหาริย์แห่งวันขอบคุณพระเจ้า
ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอแก
ใช่ มันวิ่งกลับมาจากตึกของรอสส์
มันคงเจออะไรมาเยอะแน่ๆ
จากนั้นมันก็ปีนบันไดหนีไฟขึ้นมา
เคาะหน้าต่างด้วยอุ้งเท้าเล็กๆ
แล้วเราก็วิ่งกรูไปเปิดให้มันเข้ามา
ฉันโม้เกินไปใช่ไหม
ฉันควรหยุดตอนไหนเหรอ
เอาล่ะ ที่มันยากขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเราไม่ได้มี 50 รัฐ
บอกอะไรให้นะ ฉันคิดได้ 49 รัฐ
และนั่นคือทั้งหมดแล้ว
เพราะงั้นฉันควรได้กินอะไรบ้าง
ก็แล้วแต่นะ
- เป็นยังไงบ้าง - โอเคครับ
ผมต้องไปดูภาพคนร้ายที่สถานีตำรวจ
ขอบคุณที่ชวนผมมานะครับ
แท็ก นายจะไปแล้วเหรอ
เรายังไม่ได้คุยอะไรกันเลย
นายมาจากรัฐไหนนะ
- โคโลราโด - ไร้ประโยชน์จริงๆ
ฟังนะ เราควรคุยเรื่องที่เกิดขึ้น ตรงระเบียงหน่อย
โอเคครับ
ฉันพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะรู้สึกยังไง
เราทำงานด้วยกัน
คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ ระหว่างเราอยู่แล้ว
และฉันจะดีใจมาก ถ้าเราไปทำงานวันจันทร์
และไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
วันจันทร์เป็นวันสำคัญ มีงานต้องทำเยอะ
เราโอเคกันแล้วนะ
- ผมยังไม่โอเค - ว่าแล้วเชียว ฉันทำให้นายกลัว
เปล่าเลยครับ
สิ่งเดียวที่ผมกลัว
คือการที่คุณพูดว่าคงไม่มีอะไร เกิดขึ้นได้ระหว่างเรา
- จริงเหรอ - ครับ
เพราะงั้นอย่าไล่ผมออกที่ทำแบบนี้นะ
โอเค งั้นตัดเรื่องนี้ออกไป จากสิ่งที่ต้องทำวันจันทร์ได้เลย
เดลาแวร์
- โอเค - ฉันอยากกินไก่งวงแล้ว
ได้เลย
นายตอบเนวาดาสองครั้ง
- ฉันรู้ - ใช่
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล